De bouw deel 2

De maan scheen door de bomen. “Altijd mooi, zo’n rustige nacht, de kale bomen”, Sint geeuwde zacht. “Ik zou er slaap van krijgen, Huispiet.” Sint wees naar de overkant van het park. “Zullen we weer even naar de Parachute, even kijken of we daar even kunnen uitrusten?”
“Ik weet het niet, ze hebben vast weer niet op ons gerekend”. Zei de Huispiet.
Sinterklaas stuurde Amerigo het park door. Aan het begin van de speelplaats stapte hij af. De Huispiet knoopte de teugels vast aan het hek. 
Net toen ze samen naar de deur wilden lopen, klonken stemmen achter hen. 
“Het moet héél groot en mooi en met goud en…” “Nee joh, gewoon, liefst rood ..” “Ik weet niet of ik genoeg hout..” 

“Oh, hallo, Sinterklaas, bent u er ook?” vroeg de Bouwpiet verbaasd. 
Sint keek de pieten aan. “Nee maar, wat een drukte, de Deugpieten, De Bouwpiet en de Kluspiet. Ik kwam eigenlijk even om uit te rusten.” 
“Tja, “begon de Kluspiet, terwijl hij twee grote laarzen onder zijn arm vandaan haalde. Sint keek verbaasd en wees. “Wat is dat?”
De Kluspiet schudde zijn hoofd en wilde eigenlijk zeggen dat het ‘niks’ was maar de Deugpiet zei snel: “Oh, die hebben we voor u meegenomen, want soms is er hoogwater op school.” De Deugpiet pakte de laarzen en zette ze voor Sint zijn voeten neer. “Trekt u ze maar aan, het zou toch zonde zijn als uw schoenen vies worden. Of natte sokken, dat is helemaal erg!”
Met tegenzin trok Sint de grote laarzen aan. “En uw bouwhelm, Sint,” de Kluspiet zette zijn helm af en gaf ‘m aan de Sint. 
“Gewoon over uw mijter doen,” adviseerde de Huispiet maar het lukte niet. 
“Wat dacht je van eerst de helm en dan de mijter?” vroeg Sint. De Deugpiet lachte en zei dat het supercool vond staan! Toch vond Sinterklaas het maar raar. 

“Bouwlaarzen, bouwhelm, op een basisschool, het is me wat!” mompelde hij toen ze de school binnen gingen. Met grote stappen liep Sint door de kleuterhal. Teleurgesteld draaide hij zich om. “Nog steeds geen lekkere zitplaats, jammer.” De Huispiet zette een thermosfles op de tafel. “Ik heb lekkere warme chocolademelk. En uw lievelingsboek. Ik dacht ..” De Huispiet liet zijn schouders zakken. Sint draaide zich om. “Dan gaan we toch aan de eettafel zitten. Maken we het daar samen gezellig. 
Maar ik doe eerst die helm af en die rare laarzen uit.” 
Sint keek naar de grond.
 “Heb ik dat gedaan?” vroeg hij, terwijl hij naar de witte voetstappen keek. 
“Ach, beetje kalk,” zei de Huispiet. Samen gingen ze aan de eettafel zitten. 
“Laten jullie de boel netjes achter” Zei Sint streng tegen de pieten. 

De Deugpieten, Bouwpiet en Kluspiet liepen de trap op en gingen in de kamer van de directeur overleggen. 
“We kunnen nu niet verder bouwen” Zei de Bouwpiet. 
“Nee, dan weet Sinterklaas gelijk wat ons geheim is” Zei de Kluspiet een beetje sip.
De Deugpiet had een idee en fluisterde dit aan de andere pieten …………

“Nou, het begint weer licht te worden,” zei Sint toen hij even later het boek uit had.
“Pieten, gaan jullie mee?”
De Deugpieten kwamen naar beneden rennen.
Sinterklaas liep met de Huispiet en de Deugpieten naar buiten. Amerigo stond al te hinniken. 
“He, wacht!” riep de Kluspiet. Samen met de Bouwpiet rende hij achter de Deugpieten aan. 
Hoe dan ook, het werd nog spannend of er op 5 december wel een stoel zou zijn voor Sinterklaas…

Media
  • IMG-20181204-WA0000
  • IMG-20181204-WA0001
  • IMG-20181204-WA0002
  • IMG-20181204-WA0003
  • IMG-20181204-WA0004